Yom HaZikaron

Vandaag is het Yom HaZikaron, de dag waarop de soldaten en burgerslachtoffers herdacht worden die gevallen zijn in de oorlogen die Israel gevoerd heeft met haar buurlanden alsmede slachtoffers van Palestijnse terreuraanslagen. Vandaag is het in het hele land druk op begraafplaatsen, waar herdenkingsbijeenkomsten plaatsvinden.

Morgen feest: Yom Ha'Atsmaoet, Onafhankelijkheidsdag.

Tweetaligheid

Hij is nog niet eens geboren, maar reeds nu zijn we er mee bezig: de taalopvoeding van onze zoon. In de eerste plaats zal hij natuurlijk met het Hebreeuws opgroeien, de taal die de Joodse bevolking in Israel met elkaar verbindt (ik formuleer dit expres zo, omdat Joden komende uit allerlei windrichtingen, zeker diegenen die betrekkelijk recent zijn gekomen, thuis onderling vaak nog de taal van het land van oorsprong spreken, dus Russisch, Spaans, Engels, Frans of in het geval van de Ethiopiers, het Amehari). Daarnaast willen we hem graag de Nederlandse taal meegeven. Ik zal dus vooral Nederlands gaan praten.

Nu zat ik me al een tijdje af te vragen in hoeverre een kind eigenlijk in verwarring kan raken door tweetaligheid. Ik heb daarover inmiddels een antwoord gevonden op deze website. Er wordt gesteld dat een kind natuurlijk in het begin talen door elkaar zal halen. Uiteindelijk komt het echter allemaal wel goed.

Leuk is dat je hier in Israel op het gebied van Nederlande taalopvoeding scholen hebt, die je daar als ouders bij kunnen helpen. In Modi'in, de sterkst groeiende stad van Israel (een soort Zoetermeer of Almere), is de zogenaamde Jip en Jannekeschool en in de kleurrijke wijk Neve Tsedek in Tel-Aviv is de school Het Kikkerlandje.

Tjitze zingt Arkadi Duchin

Ook ik zing wel een aardig woordje Hebreeuws. Mijn vertolking van Arkadi Duchin's Mi Ohev Otach Joter Mimeni is hier te bewonderen.

Idan Raichel Project

Idan Raichel is een Israelische artiest die ik net als Aviv Geffen erg hoog heb staan op mijn lijstje van favorieten. Alleen al zijn verschijning is indrukwekkend, met lang rasta-haar. Zijn muziek kun je gerust wereldmuziek noemen en heeft een duidelijk authentiek geluid. Zelf zingt hij en speelt hij keyboards. Hij laat zich vaak omringen door Ethiopische zangers, die in hun taal, het Amehari, zingen.

Hij heeft eerder dit jaar getoerd door de Verenigde Staten en vorige maand door India. Komende week is hij te bewonderen in Londen op een evenement in het kader van de Israelische Onafhankelijkheidsdag, Jom Ha'Atsmaoet. Ik zal zijn toernees in de gaten houden, voor het geval hij Nederland en omstreken aandoet. Echt de moeite waard, ofwel warm aanbevolen. Nieuwsgierig geworden? Hier kun je hem alvast bewonderen in enige videoclips.

Bar mitswa

Vond zojuist deze foto van mij met Ziva, genomen tijdens de bar mitswa van ons neefje Omri. Een mooie foto, al zeg ik het zelf. Voor wie wil weten wat een "bar mitswa" is, zou je natuurlijk gewoon kunnen "googlen" op de term "bar mitswa" en je hebt tegenwoordig voor alles een wiki, en natuurlijk dus ook voor "bar mitswa".

Ziva's ouders in mozaïek

Het is alweer tien maanden geleden dat Malka, Ziva's moeder, haar tachtigste verjaardag vierde. We hadden toen een grote verrassing voor haar. Bij Orly thuis werd een prachtig uitvergrote, keurig ingelijste foto van haar samen met Raanan, gepresenteerd. Niet zo maar een foto, nee, een foto die samengesteld was uit allerlei kleine foto's van haar, van Raanan, van Ziva en Orly, de kleinkinderen, Ovadya en mij.

Hier is de foto. Click maar eens op de foto voor een uitvergroting.

Fotoalbum van Ziva's zwangerschap

Toegevoegd aan mijn Picasa galerij een fotoalbum met foto's van Ziva tijdens haar zwangerschap. Dat wil zeggen, we zijn eind december begonnen met fotograferen. Het album is hier in te kijken.

Fotoalbum

Mooie dingen doen ze daar bij Google. Ik heb net ontdekt dat de foto's die ik naar dit blog heb "geupload" (correct Nederlands is?), allemaal in een Picasa webalbum verzameld worden. Kijk hier maar eens.

Israel herdenkt de Sjoah

Israel marks Holocaust Memorial Day - Israel News, Ynetnews
Iets minder dan een uur, dan loeien hier de sirenes in alle steden, dorpen, moshavim en kibboetsen en staat het openbare leven hier twee minuten stil. Ter herdenking van de Joden die vermoord werden in de Holocaust (Sjoah).

Sjabbes rustdag

Sjabbat (sommige mensen zeggen "sjabbes") is de Joodse rustdag, een dag waarop religieuze Joden naar de synagoge gaan om te bidden. Voor ons is het, zeker nu tijdens Ziva's zwangerschap een dag om lekker thuis rond te hangen, te slapen, wat te eten, krant te lezen en te internetten. Tot een jaar geleden gingen we nog vaak op zaterdagmiddag naar Tel-Aviv, naar een bioscoop in Dizengoff Center of naar Cinema City in Ramat Hasharon. Nu is de Sjabbat echt letterlijk een lekker luie rustdag voor ons geworden.

Mooie aankoop

Vannacht hoorde ik nog onweer, uitzonderlijk in deze contreien, en vandaag was het al geheel opgeklaard, zonnig, zelfs redelijk warm weer. Een mooie dag om erop uit te trekken.

We zijn vandaag in Emeq Hefer geweest, iets ten noorden van Netanya, gelegen langs de oude weg van Tel-Aviv naar Haifa, weg nummer 4 om precies te zijn. Daar hebben we een fabriek bezocht waar echte houten kasten, bedden en dergelijke gemaakt worden. We waren er al twee keer eerder geweest, nu kwamen we er om daadwerkelijk een bestelling te plaatsen. Een ledikant, een commode en een kastje, allemaal voor onze zoon.

Aviv Geffen

Ik heb geen idee met welk soort muziek jullie Israel associëren, maar wat mij betreft mogen jullie de naam Aviv Geffen in dat verband best onthouden. Aviv (overigens een neefje van de vroegere minister van Defensie Moshe Dayan) is al jaren de ongekroonde koning van de Israelische rock, en hij is nog maar 33 jaar. Een paar jaar geleden is hij een samenwerking aangegaan met de Britse zanger Steve Wilson (van de band Porcupine Tree). Hun band heet Blackfield. Hun songs zijn allemaal in het Engels, het solowerk van Aviv is geheel in het Hebreeuws.

De Britse krant The Independent had onlangs dit interview met Aviv.

Ik ben al jaren een grote fan van hem. Ziva en ik hebben hem vorig jaar zien optreden in een concert voor een klein publiek.

Ik heb een tijdje geleden ontdekt dat ik iets met hem gemeen heb. Als alles goed gaat met onze wederzijdse echtgenotes, dan worden we in mei allebei voor de eerste keer vader.

Mother Marie

Mother Marie, zo noemde Ziva's vader Raanan mijn moeder van het allereerste begin toen hij en zijn vrouw Malka mijn moeder leerden kennen. Het is al die tijd tot haar dood twee maanden geleden "Mother Marie" gebleven. Het is nu pas, laat op de avond, dat ik mij ineens realiseer dat het vandaag precies twee maanden geleden is dat ze stierf.

Bij het opruimen van haar flatje in Aldlanstate ben ik heel veel foto's tegengekomen, ook veel nostalgische, foto's van haar jeugd in Leeuwarden, de vakanties op Terschelling, enkele foto's van haar tijd als verpleegster in het Diaconessenziekenhuis in Groningen.


Mijn moeder heeft ons twee keer in Israel bezocht. Het eerste bezoek was in februari 2002, toen ze onder andere natuurlijk op onze bruiloft was. Een van de mooiste foto's die ik van haar heb, is deze foto die toen op het feest genomen.


In de week dat ze bij ons was, hebben we Tiberias bezocht en zijn we ook nog een dag in Jeruzalem geweest. Het tweede bezoek was tijdens Pesach, het joodse paasfeest, in april 2005. Ze is na de Israelische Onafhankelijkheidsdag teruggekeerd, wat betekent dat ze ongeveer drie weken bij ons geweest is.

We zijn toen onder andere een long weekend op de Golan hoogvlakte geweest, in kibboets Merom Golan en ook nog een weekend bij de Dode Zee, in kibboets Ein Gedi. Van dit bezoek heb ik een aardige verzameling foto's, die ik in de komende tijd op dit blog zal zetten of op een fotogallerij (Kodak EasyShare). Hier is alvast een voorproefje, een mooie foto van mijn moeder tussen de cactussen van Ein Gedi.

Ons huis op internet

Een Israelische website, Zoomap, heeft een groot deel van het huizenbestand in Israel gefotografeerd en op de site gezet. Je kunt op straat- en plaatsnaam zoeken, alleen in het Hebreeuws. Dit is ons huis, het middelste appartement rechts, en dit is een zicht in ons straatje, Had Ness in Ramat Gan.

Filmpje!

Benieuwd naar de zangkunsten in de familie? Hier op YouTube probeert Idan samen met zijn zus Maayan en kleine broertje Omri het lied "Mi Ohev Otach Joter Mimeni?" (vertaald: Wie houdt er meer van jou dan ik?") van zanger Arkadi Duchin te vertolken. Niet iedereen werkt even goed met hem mee, geloof ik. Oh ja, Idan, Omri en Maayan zijn trouwens de kinderen van Orly, de oudere zus van Ziva. Dan weten jullie dat ook maar weer.

Maccabi Tel-Aviv in Moskou

Kort nadat ik in Israel ben komen wonen, ben ik onder sterke invloed van Ziva en haar familie basketbalfan geworden. Basketbal is hier een grote sport, en de grote club is Maccabi Tel-Aviv. Vanavond staan ze in Moskou tegenover CSKA Moskou in de derde en beslissende wedstrijd voor een plaats in de Final Four van de Euroleague. Het kon vanavond wel eens stil zijn op straat.

Foto-update Ziva

Een foto-update van Ziva. Ziet ze er niet stralend uit? Ik ben echt trots op haar dat ze op haar leeftijd zo'n zwangerschap weet te doorstaan.

Je kunt het gerust een groot Project noemen waar heel veel voor moet wijken. Ons uitgaansleven staat op een laag pitje. Al tijden. We gingen graag stappen in Tel-Aviv, bioscoop, Ierse pub, restaurantje, strand. Het komt er gewoon niet meer van. En straks, na de bevalling (naar verwachting eind mei) natuurlijk al helemaal niet meer.

We hebben het er allemaal graag voor over. We zijn druk bezig met allerlei zaken aan te schaffen voor de kinderkamer. Verder heb ik gisteren al een kinderwagen gekocht, een Bugaboo Frog, Nederlands fabrikaat, en vorige week ook al een babyzitje voor in de auto, een Peg Perego Primo Viaggio SIP.

het begin van iets

Al een tijdje loop ik met het idee rond om zo nu en dan iets van mij te laten horen via een blog. Dat schijnt enorm "in" te zijn, een blog schrijven. Eigenlijk vind ik het format van een blog wel iets hebben, en als ik op deze wijze familie en vrienden een beetje op de hoogte kan houden van de spannende tijden die Ziva en ik doormaken, nu vooral privé, dan lijkt me dat heel mooi.

Het mooie van zo'n blog is natuurlijk dat je niet beperkt wordt tot het gebruik van tekst. Je kunt het blog aardig opwaarderen door foto's of zelfs video toe te voegen. Dat hoop ik zeker te doen. Ik heb de afgelopen jaren hier in Israel heel veel foto's geschoten en ook is er aardig wat videomateriaal dat nog op een aardige bestemming ligt te wachten.

Verder is het zo dat ik jullie, familie en vrienden, wel eens wat meer wil laten zien van ons land, Israel, van ons Ramat Gan en van onze buurstad Tel-Aviv.

Ik houd me graag aanbevolen voor jullie tips, voor vragen en specifieke wensen.

Vriendelijke groet,

Tjitze